шталтити 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
(личити, пасувати) [діал.]
Словник відмінків
| Інфінітив | шта́лти́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | шта́лті́мо, шта́лті́м | |
| 2 особа | шта́лти́ | шта́лті́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | шта́лти́тиму | шта́лти́тимемо, шта́лти́тимем |
| 2 особа | шта́лти́тимеш | шта́лти́тимете |
| 3 особа | шта́лти́тиме | шта́лти́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | шта́лчу́ | шта́лтимо́, шта́лти́м |
| 2 особа | шта́лти́ш | шта́лтите́ |
| 3 особа | шта́лти́ть | шта́лтя́ть |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| шта́лтячи́* | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | шта́лти́в | шта́лти́ли |
| жін. р. | шта́лти́ла | |
| сер. р. | шта́лти́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| шта́лти́вши | ||