шпаркуватий 1 значення
-1-
прикметник
[розм.]
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | шпаркува́тий | шпаркува́та | шпаркува́те | шпаркува́ті |
| родовий | шпаркува́того | шпаркува́тої | шпаркува́того | шпаркува́тих |
| давальний | шпаркува́тому | шпаркува́тій | шпаркува́тому | шпаркува́тим |
| знахідний | шпаркува́тий, шпаркува́того | шпаркува́ту | шпаркува́те | шпаркува́ті, шпаркува́тих |
| орудний | шпаркува́тим | шпаркува́тою | шпаркува́тим | шпаркува́тими |
| місцевий | на/у шпаркува́тому, шпаркува́тім | на/у шпаркува́тій | на/у шпаркува́тому, шпаркува́тім | на/у шпаркува́тих |