шолушити 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | шолуши́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | шолуші́мо, шолуші́м | |
| 2 особа | шолуши́ | шолуші́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | шолуши́тиму | шолуши́тимемо, шолуши́тимем |
| 2 особа | шолуши́тимеш | шолуши́тимете |
| 3 особа | шолуши́тиме | шолуши́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | шолушу́ | шолу́шимо, шолу́шим |
| 2 особа | шолу́шиш | шолу́шите |
| 3 особа | шолу́шить | шолу́шать |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| шолу́шачи* | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | шолуши́в | шолуши́ли |
| жін. р. | шолуши́ла | |
| сер. р. | шолуши́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| шолуши́вши | ||