шлюбити 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | шлю́бити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | шлю́бмо | |
| 2 особа | шлюб | шлю́бте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | шлю́битиму | шлю́битимемо, шлю́битимем |
| 2 особа | шлю́битимеш | шлю́битимете |
| 3 особа | шлю́битиме | шлю́битимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | шлю́блю | шлю́бимо, шлю́бим |
| 2 особа | шлю́биш | шлю́бите |
| 3 особа | шлю́бить | шлю́блять |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| шлю́блячи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | шлю́бив | шлю́били |
| жін. р. | шлю́била | |
| сер. р. | шлю́било | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| шлю́бивши | ||