шкандибнути 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
[рідко]
Словник відмінків
| Інфінітив | шкандибну́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | шкандибні́мо, шкандибні́м | |
| 2 особа | шкандибни́ | шкандибні́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | шкандибну́ | шкандибнемо́, шкандибне́м |
| 2 особа | шкандибне́ш | шкандибнете́ |
| 3 особа | шкандибне́ | шкандибну́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | шкандибну́в | шкандибну́ли |
| жін.р. | шкандибну́ла | |
| сер.р. | шкандибну́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| шкандибну́вши | ||