чинбарювати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | чинбарюва́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | чинбарю́ймо | |
| 2 особа | чинбарю́й | чинбарю́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | чинбарюва́тиму | чинбарюва́тимемо, чинбарюва́тимем |
| 2 особа | чинбарюва́тимеш | чинбарюва́тимете |
| 3 особа | чинбарюва́тиме | чинбарюва́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | чинбарю́ю | чинбарю́ємо, чинбарю́єм |
| 2 особа | чинбарю́єш | чинбарю́єте |
| 3 особа | чинбарю́є | чинбарю́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| чинбарю́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | чинбарюва́в | чинбарюва́ли |
| жін. р. | чинбарюва́ла | |
| сер. р. | чинбарюва́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| чинбарюва́вши | ||