халтурити 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
[розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | халту́рити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | халту́рмо | |
| 2 особа | халту́р | халту́рте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | халту́ритиму | халту́ритимемо, халту́ритимем |
| 2 особа | халту́ритимеш | халту́ритимете |
| 3 особа | халту́ритиме | халту́ритимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | халту́рю | халту́римо, халту́рим |
| 2 особа | халту́риш | халту́рите |
| 3 особа | халту́рить | халту́рять |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| халту́рячи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | халту́рив | халту́рили |
| жін. р. | халту́рила | |
| сер. р. | халту́рило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| халту́ривши | ||