хабарничати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | хаба́рничати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | хаба́рничаймо | |
| 2 особа | хаба́рничай | хаба́рничайте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | хаба́рничатиму | хаба́рничатимемо, хаба́рничатимем |
| 2 особа | хаба́рничатимеш | хаба́рничатимете |
| 3 особа | хаба́рничатиме | хаба́рничатимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | хаба́рничаю | хаба́рничаємо, хаба́рничаєм |
| 2 особа | хаба́рничаєш | хаба́рничаєте |
| 3 особа | хаба́рничає | хаба́рничають |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| хаба́рничаючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | хаба́рничав | хаба́рничали |
| жін. р. | хаба́рничала | |
| сер. р. | хаба́рничало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| хаба́рничавши | ||