хабарникувати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | хабарникува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | хабарнику́ймо | |
| 2 особа | хабарнику́й | хабарнику́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | хабарникува́тиму | хабарникува́тимемо, хабарникува́тимем |
| 2 особа | хабарникува́тимеш | хабарникува́тимете |
| 3 особа | хабарникува́тиме | хабарникува́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | хабарнику́ю | хабарнику́ємо, хабарнику́єм |
| 2 особа | хабарнику́єш | хабарнику́єте |
| 3 особа | хабарнику́є | хабарнику́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| хабарнику́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | хабарникува́в | хабарникува́ли |
| жін. р. | хабарникува́ла | |
| сер. р. | хабарникува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| хабарникува́вши | ||