фарширувати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | фарширува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | фарширу́ймо | |
| 2 особа | фарширу́й | фарширу́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | фарширува́тиму | фарширува́тимемо, фарширува́тимем |
| 2 особа | фарширува́тимеш | фарширува́тимете |
| 3 особа | фарширува́тиме | фарширува́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | фарширу́ю | фарширу́ємо, фарширу́єм |
| 2 особа | фарширу́єш | фарширу́єте |
| 3 особа | фарширу́є | фарширу́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| фарширу́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | фарширува́в | фарширува́ли |
| жін. р. | фарширува́ла | |
| сер. р. | фарширува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| фарширо́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| фарширо́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| фарширува́вши | ||