усучаснювати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | усуча́снювати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | усуча́снюймо | |
| 2 особа | усуча́снюй | усуча́снюйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | усуча́снюватиму | усуча́снюватимемо, усуча́снюватимем |
| 2 особа | усуча́снюватимеш | усуча́снюватимете |
| 3 особа | усуча́снюватиме | усуча́снюватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | усуча́снюю | усуча́снюємо, усуча́снюєм |
| 2 особа | усуча́снюєш | усуча́снюєте |
| 3 особа | усуча́снює | усуча́снюють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| усуча́снюючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | усуча́снював | усуча́снювали |
| жін. р. | усуча́снювала | |
| сер. р. | усуча́снювало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| усуча́снювавши | ||