устругати 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | уструга́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | устружі́мо, уструга́ймо | |
| 2 особа | устружи́, уструга́й | устружі́ть, уструга́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | устружу́, уструга́ю | устру́жемо, устру́жем, уструга́ємо, уструга́єм |
| 2 особа | устру́жеш, уструга́єш | устру́жете, уструга́єте |
| 3 особа | устру́же, уструга́є | устру́жуть, уструга́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | уструга́в | уструга́ли |
| жін.р. | уструга́ла | |
| сер.р. | уструга́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| уструга́вши | ||