успадковувати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | успадко́вувати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | успадко́вуймо | |
| 2 особа | успадко́вуй | успадко́вуйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | успадко́вуватиму | успадко́вуватимемо, успадко́вуватимем |
| 2 особа | успадко́вуватимеш | успадко́вуватимете |
| 3 особа | успадко́вуватиме | успадко́вуватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | успадко́вую | успадко́вуємо, успадко́вуєм |
| 2 особа | успадко́вуєш | успадко́вуєте |
| 3 особа | успадко́вує | успадко́вують |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| успадко́вуючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | успадко́вував | успадко́вували |
| жін. р. | успадко́вувала | |
| сер. р. | успадко́вувало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| успадко́вувавши | ||