усоромитися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
[розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | усоро́митися, усоро́митись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | усоро́ммося, усоро́ммось | |
| 2 особа | усоро́мся | усоро́мтеся, усоро́мтесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | усоро́млюся, усоро́млюсь | усоро́мимося, усоро́мимось, усоро́мимся |
| 2 особа | усоро́мишся | усоро́митеся, усоро́митесь |
| 3 особа | усоро́миться | усоро́мляться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | усоро́мився, усоро́мивсь | усоро́милися, усоро́мились |
| жін.р. | усоро́милася, усоро́милась | |
| сер.р. | усоро́милося, усоро́милось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| усоро́мившись | ||