усовіститися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | усовісти́тися, усовісти́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | усовісті́мося, усовісті́мось, усовісті́мся | |
| 2 особа | усовісти́ся, усовісти́сь | усовісті́ться |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | усовіщу́ся, усовіщу́сь | усовістимо́ся, усовістимо́сь, усовісти́мся |
| 2 особа | усовісти́шся | усовістите́ся, усовістите́сь |
| 3 особа | усовісти́ться | усовістя́ться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | усовісти́вся, усовісти́всь | усовісти́лися, усовісти́лись |
| жін.р. | усовісти́лася, усовісти́лась | |
| сер.р. | усовісти́лося, усовісти́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| усовісти́вшись | ||