ускоромити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | ускоро́мити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ускоро́ммо | |
| 2 особа | ускоро́м | ускоро́мте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ускоро́млю | ускоро́мимо, ускоро́мим |
| 2 особа | ускоро́миш | ускоро́мите |
| 3 особа | ускоро́мить | ускоро́млять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | ускоро́мив | ускоро́мили |
| жін.р. | ускоро́мила | |
| сер.р. | ускоро́мило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| ускоро́мивши | ||