усиротити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
[розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | усироти́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | усироті́мо, усироті́м | |
| 2 особа | усироти́ | усироті́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | усирочу́ | усиротимо́, усироти́м |
| 2 особа | усироти́ш | усиротите́ |
| 3 особа | усироти́ть | усиротя́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | усироти́в | усироти́ли |
| жін.р. | усироти́ла | |
| сер.р. | усироти́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| усироти́вши | ||