усиновлятися 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | усиновля́тися, усиновля́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | усиновля́ймося, усиновля́ймось | |
| 2 особа | усиновля́йся, усиновля́йсь | усиновля́йтеся, усиновля́йтесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | усиновля́тимуся, усиновля́тимусь | усиновля́тимемося, усиновля́тимемось, усиновля́тимемся |
| 2 особа | усиновля́тимешся | усиновля́тиметеся, усиновля́тиметесь |
| 3 особа | усиновля́тиметься | усиновля́тимуться |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | усиновля́юся, усиновля́юсь | усиновля́ємося, усиновля́ємось, усиновля́ємся |
| 2 особа | усиновля́єшся | усиновля́єтеся, усиновля́єтесь |
| 3 особа | усиновля́ється | усиновля́ються |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| усиновля́ючись | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | усиновля́вся, усиновля́всь | усиновля́лися, усиновля́лись |
| жін. р. | усиновля́лася, усиновля́лась | |
| сер. р. | усиновля́лося, усиновля́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| усиновля́вшись | ||