усвідомити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | усвідо́мити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | усвідо́ммо | |
| 2 особа | усвідо́м | усвідо́мте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | усвідо́млю | усвідо́мимо, усвідо́мим |
| 2 особа | усвідо́миш | усвідо́мите |
| 3 особа | усвідо́мить | усвідо́млять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | усвідо́мив | усвідо́мили |
| жін.р. | усвідо́мила | |
| сер.р. | усвідо́мило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| усвідо́млений | ||
| Безособова форма | ||
| усвідо́млено | ||
| Дієприслівник | ||
| усвідо́мивши | ||