упроситися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | упроси́тися, упроси́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | упросі́мося, упросі́мось, упросі́мся | |
| 2 особа | упроси́ся, упроси́сь | упросі́ться |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | упрошу́ся, упрошу́сь | упро́симося, упро́симось, упро́симся |
| 2 особа | упро́сишся | упро́ситеся, упро́ситесь |
| 3 особа | упро́ситься | упро́сяться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | упроси́вся, упроси́всь | упроси́лися, упроси́лись |
| жін.р. | упроси́лася, упроси́лась | |
| сер.р. | упроси́лося, упроси́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| упроси́вшись | ||