уприємнити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | уприє́мнити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | уприє́мнімо, уприє́мнім | |
| 2 особа | уприє́мни | уприє́мніть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | уприє́мню | уприє́мнимо, уприє́мним |
| 2 особа | уприє́мниш | уприє́мните |
| 3 особа | уприє́мнить | уприє́мнять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | уприє́мнив | уприє́мнили |
| жін.р. | уприє́мнила | |
| сер.р. | уприє́мнило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| уприє́мнений | ||
| Безособова форма | ||
| уприє́мнено | ||
| Дієприслівник | ||
| уприє́мнивши | ||