упредметнити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | упредме́тнити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | упредме́тнімо, упредме́тнім | |
| 2 особа | упредме́тни | упредме́тніть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | упредме́тню | упредме́тнимо, упредме́тним |
| 2 особа | упредме́тниш | упредме́тните |
| 3 особа | упредме́тнить | упредме́тнять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | упредме́тнив | упредме́тнили |
| жін.р. | упредме́тнила | |
| сер.р. | упредме́тнило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| упредме́тнений | ||
| Безособова форма | ||
| упредме́тнено | ||
| Дієприслівник | ||
| упредме́тнивши | ||