уплутати 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | уплу́тати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | уплу́таймо | |
| 2 особа | уплу́тай | уплу́тайте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | уплу́таю | уплу́таємо, уплу́таєм |
| 2 особа | уплу́таєш | уплу́таєте |
| 3 особа | уплу́тає | уплу́тають |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | уплу́тав | уплу́тали |
| жін.р. | уплу́тала | |
| сер.р. | уплу́тало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| уплу́тавши | ||