упарювати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | упа́рювати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | упа́рюймо | |
| 2 особа | упа́рюй | упа́рюйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | упа́рюватиму | упа́рюватимемо, упа́рюватимем |
| 2 особа | упа́рюватимеш | упа́рюватимете |
| 3 особа | упа́рюватиме | упа́рюватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | упа́рюю | упа́рюємо, упа́рюєм |
| 2 особа | упа́рюєш | упа́рюєте |
| 3 особа | упа́рює | упа́рюють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| упа́рюючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | упа́рював | упа́рювали |
| жін. р. | упа́рювала | |
| сер. р. | упа́рювало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| упа́рюваний | ||
| Безособова форма | ||
| упа́рювано | ||
| Дієприслівник | ||
| упа́рювавши | ||