упарити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | упа́рити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | упа́рмо | |
| 2 особа | упа́р | упа́рте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | упа́рю | упа́римо, упа́рим |
| 2 особа | упа́риш | упа́рите |
| 3 особа | упа́рить | упа́рять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | упа́рив | упа́рили |
| жін.р. | упа́рила | |
| сер.р. | упа́рило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| упа́рений | ||
| Безособова форма | ||
| упа́рено | ||
| Дієприслівник | ||
| упа́ривши | ||