умотивований 1 значення
-1-
дієприкметник
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | умотиво́ваний | умотиво́вана | умотиво́ване | умотиво́вані |
| родовий | умотиво́ваного | умотиво́ваної | умотиво́ваного | умотиво́ваних |
| давальний | умотиво́ваному | умотиво́ваній | умотиво́ваному | умотиво́ваним |
| знахідний | умотиво́ваний | умотиво́вану | умотиво́ване | умотиво́вані |
| орудний | умотиво́ваним | умотиво́ваною | умотиво́ваним | умотиво́ваними |
| місцевий | на/в умотиво́ваному, умотиво́ванім | на/в умотиво́ваній | на/в умотиво́ваному, умотиво́ванім | на/в умотиво́ваних |