умислювати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | уми́слювати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | уми́слюймо | |
| 2 особа | уми́слюй | уми́слюйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | уми́слюватиму | уми́слюватимемо, уми́слюватимем |
| 2 особа | уми́слюватимеш | уми́слюватимете |
| 3 особа | уми́слюватиме | уми́слюватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | уми́слюю | уми́слюємо, уми́слюєм |
| 2 особа | уми́слюєш | уми́слюєте |
| 3 особа | уми́слює | уми́слюють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| уми́слюючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | уми́слював | уми́слювали |
| жін. р. | уми́слювала | |
| сер. р. | уми́слювало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| уми́слювавши | ||