умилостивляти 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
[рідко]
Словник відмінків
| Інфінітив | умилостивля́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | умилостивля́ймо | |
| 2 особа | умилостивля́й | умилостивля́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | умилостивля́тиму | умилостивля́тимемо, умилостивля́тимем |
| 2 особа | умилостивля́тимеш | умилостивля́тимете |
| 3 особа | умилостивля́тиме | умилостивля́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | умилостивля́ю | умилостивля́ємо, умилостивля́єм |
| 2 особа | умилостивля́єш | умилостивля́єте |
| 3 особа | умилостивля́є | умилостивля́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| умилостивля́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | умилостивля́в | умилостивля́ли |
| жін. р. | умилостивля́ла | |
| сер. р. | умилостивля́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| умилостивля́вши | ||