уловчитися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | уловчи́тися, уловчи́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | уловчі́мося, уловчі́мось, уловчі́мся | |
| 2 особа | уловчи́ся, уловчи́сь | уловчі́ться |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | уловчу́ся, уловчу́сь | уловчимо́ся, уловчимо́сь, уловчи́мся |
| 2 особа | уловчи́шся | уловчите́ся, уловчите́сь |
| 3 особа | уловчи́ться | уловча́ться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | уловчи́вся, уловчи́всь | уловчи́лися, уловчи́лись |
| жін.р. | уловчи́лася, уловчи́лась | |
| сер.р. | уловчи́лося, уловчи́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| уловчи́вшись | ||