узгодитися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | узго́дитися, узго́дитись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | узго́дьмося, узго́дьмось | |
| 2 особа | узго́дься | узго́дьтеся, узго́дьтесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | узго́джуся, узго́джусь | узго́димося, узго́димось, узго́димся |
| 2 особа | узго́дишся | узго́дитеся, узго́дитесь |
| 3 особа | узго́диться | узго́дяться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | узго́дився, узго́дивсь | узго́дилися, узго́дились |
| жін.р. | узго́дилася, узго́дилась | |
| сер.р. | узго́дилося, узго́дилось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| узго́дившись | ||