удержавлювати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | удержа́влювати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | удержа́влюймо | |
| 2 особа | удержа́влюй | удержа́влюйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | удержа́влюватиму | удержа́влюватимемо, удержа́влюватимем |
| 2 особа | удержа́влюватимеш | удержа́влюватимете |
| 3 особа | удержа́влюватиме | удержа́влюватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | удержа́влюю | удержа́влюємо, удержа́влюєм |
| 2 особа | удержа́влюєш | удержа́влюєте |
| 3 особа | удержа́влює | удержа́влюють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| удержа́влюючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | удержа́влював | удержа́влювали |
| жін. р. | удержа́влювала | |
| сер. р. | удержа́влювало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| удержа́влюваний | ||
| Безособова форма | ||
| удержа́влювано | ||
| Дієприслівник | ||
| удержа́влювавши | ||