ударний 2 значення
-1-
прикметник
(від уда́р)
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | уда́рний | уда́рна | уда́рне | уда́рні |
| родовий | уда́рного | уда́рної | уда́рного | уда́рних |
| давальний | уда́рному | уда́рній | уда́рному | уда́рним |
| знахідний | уда́рний, уда́рного | уда́рну | уда́рне | уда́рні, уда́рних |
| орудний | уда́рним | уда́рною | уда́рним | уда́рними |
| місцевий | на/в уда́рному, уда́рнім | на/в уда́рній | на/в уда́рному, уда́рнім | на/в уда́рних |
-2-
прикметник
(від уда́рник) [іст.]
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | уда́рний | уда́рна | уда́рне | уда́рні |
| родовий | уда́рного | уда́рної | уда́рного | уда́рних |
| давальний | уда́рному | уда́рній | уда́рному | уда́рним |
| знахідний | уда́рний, уда́рного | уда́рну | уда́рне | уда́рні, уда́рних |
| орудний | уда́рним | уда́рною | уда́рним | уда́рними |
| місцевий | на/в уда́рному, уда́рнім | на/в уда́рній | на/в уда́рному, уда́рнім | на/в уда́рних |
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | уда́рний | уда́рна | уда́рне | уда́рні |
| родовий | уда́рного | уда́рної | уда́рного | уда́рних |
| давальний | уда́рному | уда́рній | уда́рному | уда́рним |
| знахідний | уда́рний, уда́рного | уда́рну | уда́рне | уда́рні, уда́рних |
| орудний | уда́рним | уда́рною | уда́рним | уда́рними |
| місцевий | на/в уда́рному, уда́рнім | на/в уда́рній | на/в уда́рному, уда́рнім | на/в уда́рних |