таранчити 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | тара́нчити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | тара́нчмо, тара́нчімо | |
| 2 особа | тара́нч, тара́нчи | тара́нчте, тара́нчіть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | тара́нчитиму | тара́нчитимемо, тара́нчитимем |
| 2 особа | тара́нчитимеш | тара́нчитимете |
| 3 особа | тара́нчитиме | тара́нчитимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | тара́нчу | тара́нчимо, тара́нчим |
| 2 особа | тара́нчиш | тара́нчите |
| 3 особа | тара́нчить | тара́нчать |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| тара́нчачи* | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | тара́нчив | тара́нчили |
| жін. р. | тара́нчила | |
| сер. р. | тара́нчило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| тара́нчивши | ||