секуляризувати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного і доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | секуляризува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | секуляризу́ймо | |
| 2 особа | секуляризу́й | секуляризу́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | секуляризува́тиму | секуляризува́тимемо, секуляризува́тимем |
| 2 особа | секуляризува́тимеш | секуляризува́тимете |
| 3 особа | секуляризува́тиме | секуляризува́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ (МАЙБУТНІЙ) ЧАС | ||
| 1 особа | секуляризу́ю | секуляризу́ємо, секуляризу́єм |
| 2 особа | секуляризу́єш | секуляризу́єте |
| 3 особа | секуляризу́є | секуляризу́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| секуляризу́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | секуляризува́в | секуляризува́ли |
| жін. р. | секуляризува́ла | |
| сер. р. | секуляризува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| секуляризо́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| секуляризо́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| секуляризува́вши | ||