самоскалічення 1 значення
-1-
іменник середнього роду
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | самоскалі́чення | самоскалі́чення |
| родовий | самоскалі́чення | самоскалі́чень |
| давальний | самоскалі́ченню | самоскалі́ченням |
| знахідний | самоскалі́чення | самоскалі́чення |
| орудний | самоскалі́ченням | самоскалі́ченнями |
| місцевий | на/у самоскалі́ченні, самоскалі́ченню | на/у самоскалі́ченнях |
| кличний | самоскалі́чення* | самоскалі́чення* |