самокатування 1 значення
-1-
іменник середнього роду
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | самокатува́ння | самокатува́ння |
| родовий | самокатува́ння | самокатува́нь |
| давальний | самокатува́нню | самокатува́нням |
| знахідний | самокатува́ння | самокатува́ння |
| орудний | самокатува́нням | самокатува́ннями |
| місцевий | на/у самокатува́нні, самокатува́нню | на/у самокатува́ннях |
| кличний | самокатува́ння* | самокатува́ння* |