розбрязкатися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
[розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | розбря́зкатися, розбря́зкатись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | розбря́зкаймося, розбря́зкаймось | |
| 2 особа | розбря́зкайся, розбря́зкайсь | розбря́зкайтеся, розбря́зкайтесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | розбря́зкаюся, розбря́зкаюсь | розбря́зкаємося, розбря́зкаємось, розбря́зкаємся |
| 2 особа | розбря́зкаєшся | розбря́зкаєтеся, розбря́зкаєтесь |
| 3 особа | розбря́зкається | розбря́зкаються |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | розбря́зкався, розбря́зкавсь | розбря́зкалися, розбря́зкались |
| жін.р. | розбря́зкалася, розбря́зкалась | |
| сер.р. | розбря́зкалося, розбря́зкалось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| розбря́зкавшись | ||