розбризкуваний 1 значення

-1-
дієприкметник

Словник відмінків

відмінок однина множина
чол. р. жін. р. сер. р.
називний розбри́зкуваний розбри́зкувана розбри́зкуване розбри́зкувані
родовий розбри́зкуваного розбри́зкуваної розбри́зкуваного розбри́зкуваних
давальний розбри́зкуваному розбри́зкуваній розбри́зкуваному розбри́зкуваним
знахідний розбри́зкуваний розбри́зкувану розбри́зкуване розбри́зкувані
орудний розбри́зкуваним розбри́зкуваною розбри́зкуваним розбри́зкуваними
місцевий на/у розбри́зкуваному, розбри́зкуванім на/у розбри́зкуваній на/у розбри́зкуваному, розбри́зкуванім на/у розбри́зкуваних