розбазарювати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
[розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | розбаза́рювати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | розбаза́рюймо | |
| 2 особа | розбаза́рюй | розбаза́рюйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | розбаза́рюватиму | розбаза́рюватимемо, розбаза́рюватимем |
| 2 особа | розбаза́рюватимеш | розбаза́рюватимете |
| 3 особа | розбаза́рюватиме | розбаза́рюватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | розбаза́рюю | розбаза́рюємо, розбаза́рюєм |
| 2 особа | розбаза́рюєш | розбаза́рюєте |
| 3 особа | розбаза́рює | розбаза́рюють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| розбаза́рюючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | розбаза́рював | розбаза́рювали |
| жін. р. | розбаза́рювала | |
| сер. р. | розбаза́рювало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| розбаза́рювавши | ||