розбазарений 1 значення

-1-
дієприкметник
[розм.]

Словник відмінків

відмінок однина множина
чол. р. жін. р. сер. р.
називний розбаза́рений розбаза́рена розбаза́рене розбаза́рені
родовий розбаза́реного розбаза́реної розбаза́реного розбаза́рених
давальний розбаза́реному розбаза́реній розбаза́реному розбаза́реним
знахідний розбаза́рений розбаза́рену розбаза́рене розбаза́рені
орудний розбаза́реним розбаза́реною розбаза́реним розбаза́реними
місцевий на/у розбаза́реному, розбаза́ренім на/у розбаза́реній на/у розбаза́реному, розбаза́ренім на/у розбаза́рених