римарювати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
[рідко]
Словник відмінків
| Інфінітив | римарюва́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | римарю́ймо | |
| 2 особа | римарю́й | римарю́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | римарюва́тиму | римарюва́тимемо, римарюва́тимем |
| 2 особа | римарюва́тимеш | римарюва́тимете |
| 3 особа | римарюва́тиме | римарюва́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | римарю́ю | римарю́ємо, римарю́єм |
| 2 особа | римарю́єш | римарю́єте |
| 3 особа | римарю́є | римарю́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| римарю́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | римарюва́в | римарюва́ли |
| жін. р. | римарюва́ла | |
| сер. р. | римарюва́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| римарюва́вши | ||