перегородити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | перегороди́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | перегороді́мо, перегороді́м | |
| 2 особа | перегороди́ | перегороді́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | перегороджу́ | перегоро́димо, перегоро́дим |
| 2 особа | перегоро́диш | перегоро́дите |
| 3 особа | перегоро́дить | перегоро́дять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | перегороди́в | перегороди́ли |
| жін.р. | перегороди́ла | |
| сер.р. | перегороди́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| перегоро́джений | ||
| Безособова форма | ||
| перегоро́джено | ||
| Дієприслівник | ||
| перегороди́вши | ||