палатник 2 значення
-1-
іменник чоловічого роду, істота
(рушник)
-2-
іменник чоловічого роду, істота
(сусід у палаті) [розм.]
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | пала́тник | пала́тники |
| родовий | пала́тнику | пала́тників |
| давальний | пала́тнику, пала́тникові | пала́тникам |
| знахідний | пала́тник | пала́тники |
| орудний | пала́тником | пала́тниками |
| місцевий | на/у пала́тнику | на/у пала́тниках |
| кличний | пала́тнику* | пала́тники* |
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | пала́тник | пала́тники |
| родовий | пала́тника | пала́тників |
| давальний | пала́тникові, пала́тнику | пала́тникам |
| знахідний | пала́тника | пала́тників |
| орудний | пала́тником | пала́тниками |
| місцевий | на/у пала́тникові, пала́тнику | на/у пала́тниках |
| кличний | пала́тнику | пала́тники |