одмучитися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | одму́читися, одму́читись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | одму́чмося, одму́чмось | |
| 2 особа | одму́чся | одму́чтеся, одму́чтесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | одму́чуся, одму́чусь | одму́чимося, одму́чимось, одму́чимся |
| 2 особа | одму́чишся | одму́читеся, одму́читесь |
| 3 особа | одму́читься | одму́чаться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | одму́чився, одму́чивсь | одму́чилися, одму́чились |
| жін.р. | одму́чилася, одму́чилась | |
| сер.р. | одму́чилося, одму́чилось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| одму́чившись | ||