одмучити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | одму́чити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | одму́чмо | |
| 2 особа | одму́ч | одму́чте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | одму́чу | одму́чимо, одму́чим |
| 2 особа | одму́чиш | одму́чите |
| 3 особа | одму́чить | одму́чать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | одму́чив | одму́чили |
| жін.р. | одму́чила | |
| сер.р. | одму́чило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| одму́чивши | ||