одмутити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | одмути́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | одмуті́мо, одмуті́м | |
| 2 особа | одмути́ | одмуті́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | одмучу́ | одму́тимо, одму́тим |
| 2 особа | одму́тиш | одму́тите |
| 3 особа | одму́тить | одму́тять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | одмути́в | одмути́ли |
| жін.р. | одмути́ла | |
| сер.р. | одмути́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| одмути́вши | ||