обслідити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | обсліди́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | обсліді́мо, обсліді́м | |
| 2 особа | обсліди́ | обсліді́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | обсліджу́ | обслідимо́, обсліди́м |
| 2 особа | обсліди́ш | обслідите́ |
| 3 особа | обсліди́ть | обслідя́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | обсліди́в | обсліди́ли |
| жін.р. | обсліди́ла | |
| сер.р. | обсліди́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| обслі́джений | ||
| Безособова форма | ||
| обслі́джено | ||
| Дієприслівник | ||
| обсліди́вши | ||