обсиджувати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
[розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | обси́джувати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | обси́джуймо | |
| 2 особа | обси́джуй | обси́джуйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | обси́джуватиму | обси́джуватимемо, обси́джуватимем |
| 2 особа | обси́джуватимеш | обси́джуватимете |
| 3 особа | обси́джуватиме | обси́джуватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | обси́джую | обси́джуємо, обси́джуєм |
| 2 особа | обси́джуєш | обси́джуєте |
| 3 особа | обси́джує | обси́джують |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| обси́джуючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | обси́джував | обси́джували |
| жін. р. | обси́джувала | |
| сер. р. | обси́джувало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| обси́джуваний | ||
| Безособова форма | ||
| обси́джувано | ||
| Дієприслівник | ||
| обси́джувавши | ||