обмарювати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
[рідко]
Словник відмінків
| Інфінітив | обма́рювати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | обма́рюймо | |
| 2 особа | обма́рюй | обма́рюйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | обма́рюватиму | обма́рюватимемо, обма́рюватимем |
| 2 особа | обма́рюватимеш | обма́рюватимете |
| 3 особа | обма́рюватиме | обма́рюватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | обма́рюю | обма́рюємо, обма́рюєм |
| 2 особа | обма́рюєш | обма́рюєте |
| 3 особа | обма́рює | обма́рюють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| обма́рюючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | обма́рював | обма́рювали |
| жін. р. | обма́рювала | |
| сер. р. | обма́рювало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| обма́рюваний | ||
| Безособова форма | ||
| обма́рювано | ||
| Дієприслівник | ||
| обма́рювавши | ||