обдуритися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | обдури́тися, обдури́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | обдурі́мося, обдурі́мось, обдурі́мся | |
| 2 особа | обдури́ся, обдури́сь | обдурі́ться |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | обдурю́ся, обдурю́сь | обдуримо́ся, обдуримо́сь, обдури́мся |
| 2 особа | обдури́шся | обдурите́ся, обдурите́сь |
| 3 особа | обдури́ться | обдуря́ться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | обдури́вся, обдури́всь | обдури́лися, обдури́лись |
| жін.р. | обдури́лася, обдури́лась | |
| сер.р. | обдури́лося, обдури́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| обдури́вшись | ||